Wrocławski Dyptyk Brunona Scholza (Część I): Schronisko Prinz-Heinrich-Baude w 1903 roku.
Prezentuję pierwszą część jednego z najważniejszych odkryć w moich zbiorach – luksusową kartę artystyczną z okresu pionierskiego, reprezentującą najwcześniejszy, wrocławski okres działalności jednego z największych sudeckich wydawców.
Awers: Zaginiona perła nad Wielkim Stawem. W eleganckim, satynowym okienku fotograficznym dumnie wznosi się Prinz-Heinrich-Baude (Schronisko im. Księcia Henryka). Bruno Scholz uchwycił ryglową bryłę budynku u szczytu jego przedwojennej świetności. Kadr obejmuje fragment tarasu widokowego zawieszonego bezpośrednio nad mrocznym Kotłem Wielkiego Stawu, a w oddali majaczy stromy stożek Śnieżki. Budynek ten spłonął doszczętnie w niewyjaśnionych okolicznościach w 1946 roku i nigdy nie został odbudowano. Karta niesie na dole napisy: Prinz Heinrich-Baude oraz Gruss aus Riesengebirge.
Rewers: Świadek dawnej logistyki kolejowej. Tył karty to podręcznikowy „długi adres” sprzed wielkiej reformy pocztowej z 1905 roku, przeznaczony wyłącznie na dane odbiorcy. Okrągły stempel odbiorczy w Brzegu niesie unikalne oznaczenie „bz. Breslau 1e” (Bezirk Breslau – Okręg Wrocław) oraz precyzyjny znacznik czasu 7-8V. Dowodzi to, że karta opuściła Karkonosze nocnym pociągiem pocztowym, przemknęła przez moją rodzinną Oławę i już o poranku 31 lipca 1903 roku była segregowana w Brzegu do doręczenia.
Metryczka kolekcjonerska:
*Wydawca: Verlag Bruno Scholz, Breslau (Wrocław) – rzadki pierwodruk z najwcześniejszego okresu działalności wydawnictwa.
*Technika: Satynowy światłodruk seryjny w układzie pionowym (karta z okienkiem i długim adresem).
*Obieg pocztowy: Nadanie w Karpaczu Górnym (Brückenberg), datownik odbiorczy Brieg (Brzeg), 31 lipca 1903 r., godzina 7-8V (rano).
*Opłata uiszczona zieloną Germanią 5 f z serii Reichspost.